Vlog Cindica

Curacao

In het lentenummer 2021 van Saamhorig ging de column van Coen van Loon over de vlog van parochiaan Cindica op Curacao.

Cindica was heel actief in de ABG parochie tot zij eind 2017 terugging naar Curaçao, naar haar man Clay. Haar oudste twee kinderen, Kai en Lisa, behoorden tot ‘de kinderen van pastor Leo’. Ik heb nog contact met haar via what’s app. Zij houdt mij op de hoogte van haar gezinssituatie, haar pogingen om werk te vinden, de moeilijke situatie op het eiland. Ik realiseer mij hoe weinig ik weet, hoe weinig wij horen. Cindica neemt scherp waar en heeft een goede pen. Zij en haar gezin hebben het, zoals vele Curaçaoenaren, niet gemakkelijk. Eten is er vaak niet; zonder hulp zouden zij niet rondkomen. Als de kinderen van een goede gever kerstcadeaus krijgen, dan zijn dat praktische cadeaus; kinderschoenen, een schooluniform, een bed, een koelkast.

Cindica laat zich niet uit het veld slaan. Zij blijft zoeken naar werk en steekt met haar optimisme een hart onder de riem van de mensen om haar heen. Het geloof en het gebed houdt haar overeind; daarin vindt zij haar kracht. Via de Vereniging Aaneen van Norine en Palmira van Hunsel hebben Patricia Dongord en ik een aantal dozen met allerlei spullen gestuurd. Samen met pastor Oscar en een zekere Edwina heeft Cindica de inhoud verdeeld over diverse mensen en organisaties.

De mensen van Curaçao laten zich er niet onder krijgen: “’s Avonds strijkt bij café Mundo Bizarro een mengelmoes van Cubaanse en Curaçaose muzikanten neer, Argentijnse tango geeft af en toe een warme surrealistisch tintje aan dit plekje, de voetjes kun je nauwelijks stil houden.” Ik bid dat Nederland zich meer mag gaan bekommeren om de mensen daarginds.

Het filmpje is te zien onder deze link.