Pastoraal Woord derde week van Pasen 26 april

God is onze toevlucht in de nood-toestand

Lieve parochianen,

Bijna drie maanden houdt het corona-virus ons bezig. Sindsdien kunnen we geen gezamenlijke vieringen houden. Hoe gaat het met u? Ik hoop goed! Met mij gaat het goed, dankzij God! Langzamerhand gaat het met onze crisissituatie iets beter. Wij hopen echt, dat we zo snel mogelijk helemaal bevrijd zijn van het covid-19.

In deze situatie mogen we iets leren van de schepping. Niet alleen de natuur komt in de lente tot groei en bloei. Ook wijzelf lijken opnieuw tot leven te komen. Het is alsof wij – met elke bloem die zich opent – zelf het licht en de warmte indrinken.

Uit de duisternis van het corona-virus mogen we aan het licht van bevrijding en genezing komen. Daarmee verbinden wij ons opnieuw met elkaar, staan we weer dichtbij elkaar, schudden wij elkaars handen en zijn we niet meer bang.

Niets kan ons nog gevangen houden, ook het covid-19 niet!  Maandag 11 mei mogen onze kinderen weer naar de lagere school gaan zei onze premier Mark Rutte bij zijn persconferentie dinsdagavond 21 april. Onze zondagse vieringen en andere kerkelijke activiteiten gaan we pas beginnen, als het mogelijk is. Wij blijven hopen, dat ons leven rond Pinksterzondag 31 mei weer meer normaal zal worden.

Op de derde zondag van Pasen lezen we het Emmaüs-verhaal uit het Evangelie van Lucas 24,13-35. Het is een onderweg-verhaal: van Jeruzalem naar Emmaüs, van dood naar leven. Het is een Paasverhaal. Dit verhaal laat ons zien dat de Verrezen Heer Jezus Christus altijd aanwezig was bij zijn leerlingen die bang waren voor de Joden. Evenals de Emmaüsgangers ervaren we soms of dikwijls niet de aanwezigheid van Jezus – zoals nu in de covid19-crisis.

Maar Jezus is onzichtbaar aanwezig in ons leven. Ik geloof daar heel sterk in. Dit ervaar ik wanneer ik in mijn persoonlijke of onze gezamenlijke gebedssfeer binnenga. Daar leg ik al mijn zorgen voor de voeten van de Heer. De Heer neemt dat van mij over. Dan komen innerlijke rust en vrede in mijn binnenste. Bij mijn gebedsmoment put ik dagelijks uit de geestelijk kracht, die ik hard nodig heb. Ik hoop dat u dit ook mag ervaren in uw leven. God is onze toevlucht in deze noodtoestand. Ik sluit mijn verhaal af met een kort gebed van koning David uit Psalm 16,1: “Behoed mij God, ik schuil bij U. Amen.”

Pastor Marianus Jehandut, SVD.

error: Content is protected !!